Zeven! Met z'n zeven waren ze op zondag 29 januari in het zand van Koksijde. Om 15 uur stipt lieten ze de paarden los, sterke paarden, de pk's die je nodig hebt om door het zand te klieven. Een uur aan een stuk zwoegen en zweten voor alle andere nationaliteiten. In schril contrast met het genieten en gas geven van de coureurs met de mooiste retro-truitjes die door het veld flitsen. De Belgen met een grote overmacht, de wapperende driekleuren op de achtergrond, frieten en bier, Vlaamse kermis ten top. Een beetje chauvinisme is op z'n plaats. Het moet een machtig gevoel geweest zijn voor onze helden van het veld, 61.000 toeschouwers die je naar voren stuwen. Albert, Peeters, Pauwels, Meeusen, Aernouts, Vantornhout en Nys. In die volgorde zouden ze uiteindelijk onder luid applaus over de eindstreep bollen. De éne overgelukkig met de winst of eremetaal, de andere teleurgesteld omwille van een gemiste kans. Nog anderen gooien er onmiddellijk een straffe uitspraak bovenop, maar tijd zal waarschijnlijk wel raad brengen inzake deze eerste emoties.
Als Belgische kijker was het gewoon genieten, een uurtje relaxed veldrijden kijken, wetende dat de wereldkampioen één van de onzen zou worden. Die fantastische regenboogtrui om de schouders van een kerel van bij ons. Ik kan u alvast vertellen dat hij die trui alle eer aan zal doen, we krijgen hem alleszins volgend jaar in het veld te zien, want dat was aanvankelijk onze grootste angst. Waar u hem ook te zien krijgt, dat is in het zand volgende week, het zand van Lille. En laat dat nu toch wel toevallig in mijn achtertuin zijn zekers. Ik roep dan ook iedereen op onze jongens als helden te ontvangen in het provinciaal domein "De Lilse Bergen".
Zeven! Zoveel wereldwonderen zijn er in de basisdoos van het gelijknamige spel "7 Wonders". Een spel van Belgische makelij, dat zowat alle prijzen wegkaapte het afgelopen jaar. Een beetje chauvinisme is op z'n plaats, blij dat de Belgische spellen naambekendheid winnen over de ganse wereld. Repos productions deed er een gouden zaak aan om dit spel van Antoine Bauza in huis te halen. Zeven kaarten krijg je elke ronde om aan je wonder te gaan bouwen en een wereldrijk uit te bouwen. Zeven lijkt dan ook hét getal te worden voor ons Belgenland. Het lijkt me dan ook gepast om dit artikeltje te publiceren om zeven over zeven vanavond.
zondag 29 januari 2012
woensdag 25 januari 2012
Mundus vult decipi
"De mensen laten zich, vaak tegen beter weten in, steeds opnieuw beetnemen" ofte "De wereld wil bedrogen worden". Ik start dit artikel bewust op z'n Bart de Wever's, want onrechtstreeks zullen de onderhandelaars van de huidige regering en oppositie tot in de eeuwen der eeuwen (of zolang de aarde nog zal bestaan) worden aanzien als diegene die er het langste hebben over gedaan om tot een overeenkomst te komen, maar anderzijds ook diegene die ons keer op keer voor een blok zetten. Beslissingen worden gemaakt vanuit het niets, besparingen worden doorgevoerd om tegemoet te komen aan de enorme druk die Europa ons oplegt.
Als u het mij vraagt, hebben we het gewoon te ver laten komen. Zijn we al niet jaren aan een stuk boven onze stand aan het leven? Hebben we niet gegooid met premies, tegemoetkomingen en andere voordelen ... waarbij wij ons allen vragen stelden ... en waar we nu de tol van betalen? We kunnen ons bij alles en nog wat vragen gaan stellen, één ding staat als een paal boven water ... we zijn allemaal de dupe van wat er gaande is, het jammerlijke is alleen dat de kleine man het harder zal voelen dan de grote.
We zullen met z'n allen moeten opdraaien voor de schulden, met z'n allen diep in onze buidel moeten tasten om onze energiefacturen te financieren, benzine en diesel zullen enkel nog toegankelijk zijn voor de beau monde en Peugeot (met alle respect) wordt misschien wel de Bentley van de toekomst. Vragen zijn er genoeg ... concrete en haalbare oplossingen véél te weinig. Wat kunnen wij structureel dan doen aan al dit falen? Als u het weet, mag u mij zeker van antwoord dienen.
Vandaag lag er in het personeelslokaal bij ons op school de uitnodiging van het COV om op maandag 30 januari over te gaan tot staking. "Uit protest tegen het misprijzen van het sociaal overleg en de asociale maatregelen", zo staat het mooi vermeld. Ik hoef u hier niet alle bekommernissen en beslommeringen op te sommen waarmee we heden ten dage te maken krijgen. Ook ik kijk met afgrijzen toe als er voor de zoveelste keer een besparing wordt aangekondigd of extra belasting wordt ingevoerd. Hoofdschuddend telken male er een rode strik en brede glimlach op de buis verschijnt.
We krijgen nu dan ook de kans om onze stem te laten horen volgende week, scholen zullen worden gesloten of op halve kracht draaien, opvang zal soms worden voorzien. Maar ik ben er eigenlijk helemaal niet uit of dit alles wel een oplossing is. We zullen langer moeten werken, we zullen moeten besparen ... en of het werk neerleggen en op die manier de staatsschuld nog maar eens een beetje opdrijven de correcte manier is, dat blijft voor mij een vraagteken. Het is als kiezen tussen cholera en de pest. Ik wil uiteraard sociaal meelevend zijn en zal mijn collega's niet in de steek laten. Ik zal hen dan ook ridderlijk volgen in hun beslissing.
Wat ik wel zeker weet, is dat ik nog werk te over heb en dat ik me eigenlijk geen stakingsdag kan permitteren. Véél mensen nemen hun job serieus en willen dan ook graag vooruit. Als je dan nog in rekening brengt dat uitstel geen afstel is en je de dagen nadien een tandje bij moet steken om alles terug op orde te krijgen, dan zegt mijn gezond verstand me welke keuze ik moet maken. We laten sowieso met ons voeten (had ook een ander woord kunnen gebruiken) spelen, of we dat nu willen of niet.
Laat deze klaagzang hier op dit nietige blogje dan maar mijn stem zijn in dit hele verhaal, zodat ik me op die manier terug kan concentreren op wat ik wel leuk vind. Een sessie "Lord of the rings - the cardgame" of een "Defenders of the Realm" bijvoorbeeld. Zelfde scenario als hierboven : strijdvaardig ga je er tegenaan, elke keer opnieuw, vol overgave om de wereld te redden van alle narigheid, te streven naar vrede en gelijkheid, voldoende voedsel en liefde voor iedereen, ... Maar elke keer weer loop je in de val, wordt je gemanipuleerd en vakkundig buitenspel gezet door een stapel papieren kaarten. Het leven kan erg hard zijn, maar als ik dan toch moet kiezen, ga ik liever strijdend te onder.
Als u het mij vraagt, hebben we het gewoon te ver laten komen. Zijn we al niet jaren aan een stuk boven onze stand aan het leven? Hebben we niet gegooid met premies, tegemoetkomingen en andere voordelen ... waarbij wij ons allen vragen stelden ... en waar we nu de tol van betalen? We kunnen ons bij alles en nog wat vragen gaan stellen, één ding staat als een paal boven water ... we zijn allemaal de dupe van wat er gaande is, het jammerlijke is alleen dat de kleine man het harder zal voelen dan de grote.
We zullen met z'n allen moeten opdraaien voor de schulden, met z'n allen diep in onze buidel moeten tasten om onze energiefacturen te financieren, benzine en diesel zullen enkel nog toegankelijk zijn voor de beau monde en Peugeot (met alle respect) wordt misschien wel de Bentley van de toekomst. Vragen zijn er genoeg ... concrete en haalbare oplossingen véél te weinig. Wat kunnen wij structureel dan doen aan al dit falen? Als u het weet, mag u mij zeker van antwoord dienen.
Vandaag lag er in het personeelslokaal bij ons op school de uitnodiging van het COV om op maandag 30 januari over te gaan tot staking. "Uit protest tegen het misprijzen van het sociaal overleg en de asociale maatregelen", zo staat het mooi vermeld. Ik hoef u hier niet alle bekommernissen en beslommeringen op te sommen waarmee we heden ten dage te maken krijgen. Ook ik kijk met afgrijzen toe als er voor de zoveelste keer een besparing wordt aangekondigd of extra belasting wordt ingevoerd. Hoofdschuddend telken male er een rode strik en brede glimlach op de buis verschijnt.
We krijgen nu dan ook de kans om onze stem te laten horen volgende week, scholen zullen worden gesloten of op halve kracht draaien, opvang zal soms worden voorzien. Maar ik ben er eigenlijk helemaal niet uit of dit alles wel een oplossing is. We zullen langer moeten werken, we zullen moeten besparen ... en of het werk neerleggen en op die manier de staatsschuld nog maar eens een beetje opdrijven de correcte manier is, dat blijft voor mij een vraagteken. Het is als kiezen tussen cholera en de pest. Ik wil uiteraard sociaal meelevend zijn en zal mijn collega's niet in de steek laten. Ik zal hen dan ook ridderlijk volgen in hun beslissing.
Wat ik wel zeker weet, is dat ik nog werk te over heb en dat ik me eigenlijk geen stakingsdag kan permitteren. Véél mensen nemen hun job serieus en willen dan ook graag vooruit. Als je dan nog in rekening brengt dat uitstel geen afstel is en je de dagen nadien een tandje bij moet steken om alles terug op orde te krijgen, dan zegt mijn gezond verstand me welke keuze ik moet maken. We laten sowieso met ons voeten (had ook een ander woord kunnen gebruiken) spelen, of we dat nu willen of niet.
Laat deze klaagzang hier op dit nietige blogje dan maar mijn stem zijn in dit hele verhaal, zodat ik me op die manier terug kan concentreren op wat ik wel leuk vind. Een sessie "Lord of the rings - the cardgame" of een "Defenders of the Realm" bijvoorbeeld. Zelfde scenario als hierboven : strijdvaardig ga je er tegenaan, elke keer opnieuw, vol overgave om de wereld te redden van alle narigheid, te streven naar vrede en gelijkheid, voldoende voedsel en liefde voor iedereen, ... Maar elke keer weer loop je in de val, wordt je gemanipuleerd en vakkundig buitenspel gezet door een stapel papieren kaarten. Het leven kan erg hard zijn, maar als ik dan toch moet kiezen, ga ik liever strijdend te onder.
woensdag 18 januari 2012
De koninklijke dotaties
Elke zichzelfrespecterende spelauteur gaat op zoek naar zijn Heilige Graal : het ongebruikte, onaangetaste en nieuwe spelmechanisme. Vaak worden spelmechanismen naar hartelust gekopieerd, gecombineerd, af en toe zelfs gevarieerd ... maar uiterst zelden is er nog een "Eureka-gevoel" onder de auteurs te melden. Sommigen beweren dan weer wel dat ze het heet water hebben uitgevonden ... en die eer, dames en heren, is mij nu te beurt gevallen. Op het moment dat je er het minst over nadenkt en je gewoon kijkt naar wat er om je heen gebeurt, dan kom je tot diepere inzichten, dan heb je best pen en papier naast je bed liggen om je hersenspinsels te noteren of sta je als een gek in het midden van de nacht op om een artikel op je blog te schrijven.
Een tijdje geleden zag ik op het nieuws de cijfers van onze koninklijke dotaties. Na enkele keren diep geslikt te hebben waren ze weeral uit mijn gedachten verdwenen, maar blijkbaar toch nog ergens achteraan in mijn geheugen blijven steken. Zeker in deze tijden van crisis, inleveren, langer werken, belastingen op de belastingen ... leek me dit allemaal zo onwezenlijk. De ludonaut in mezelf ging natuurlijk een stapje verder en begon eens na te denken over het speelse karakter dat er in dit systeem misschien toch in zit.
Stel nu eens dat we de koninklijke dotaties als spelmechanisme zouden gaan gebruiken. Een resem van ideeën en losse gedachten schoten me onmiddellijk door het hoofd en ik geef ze u hier dan ook graag even mee. Het spelprincipe is opgebouwd rond karakterkeuzes. Deze keuze aan het begin van het spel zal uw tactiek voor de rest van het spel bepalen en er ook voor zorgen dat u andere overwinningscondities nastreeft.
Uw startdotatie zal dan ook afhangen van uw karakterkeuze, zoals hieronder beschreven :
1) de koning : u krijgt de grootste dotatie en zonder ongelukken en grote uitgaven zal u het spel dan ook winnen op hoeveelheid geld. Uitgaven zal u behendig weten om te zetten in voordelen in nature en uitspelen van uw koninklijke rol. Giften en geschenken dient u telkens in dank aan te nemen en met de glimlach bij uw kapitaal te voegen. Daar uw voorvaderen hun centen nog moesten steken in landsverdediging, oorlogvoering en uitbreiding en uitbouw van het koninkrijk, kan u op uw lauweren rusten. Wegens een recente variant gaat u echter wel de mogelijkheid krijgen om uw persoonlijke eigendommen en domeinen te onderhouden (dit gebeurde in vorige versies nog met overheidsgeld). Vraag is natuurlijk wel of u dit op uw oude dag nog ziet zitten, of u dit liever aan uw opvolgers overlaat ... als die er nog komen.
2) de koningin : een iets kleinere dotatie als de koning, maar u ontsnapt wel aan enkele plichtplegingen die bovenstaande wel dient te vervullen. Drie maal tijdens het spel een boodschap aan het volk richten is u misschien niet gegeven. U gaat veel leper te werk moeten gaan. Als sterke vrouw achter de koning probeert u hem op een slinkse manier elk jaar een folieke te laten doen, zoals daar bijvoorbeeld zijn, de aankoop van een jacht, een Harley Davidson of één of andere villa in Toscane. Ongetwijfeld dient u ook een deel van uw budget te spenderen aan liquide middelen zodat u deze toch kan recupereren naar het einde van het spel toe, want u heeft natuurlijk wel een gat in uw hand als het aankomt op kledij, schoenen en accessoires.
3) de oud-koningin : de grootste verrassing in het spel, u krijgt een belachelijk hoge dotatie voor ... wel ... niets te doen eigenlijk. Een deel hiervan gaat u moeten spenderen aan haarlak, maar het overige deel staat redelijk safe op uw bankrekening. Deze rol houdt wel wat risico's in, want telkens u aan de beurt komt, dient u een waarzeggerskaart te trekken. Deze zal u vertellen wanneer u dit spel weer zal sterven. Het is dan ook aan u om te blijven ademen zolang het spel duurt. Slaagt u hierin, dan bent u ongetwijfeld de winnaar.
4) de grote prins : het kneusje van de bende, met toch nog een mooie startdotatie. U zal een creatieve manier moeten vinden om uw weg naar de troon te vinden. Samenspannen met de koningin of oud-koningin lijkt me een optie, maar is ook gevaarlijk daar zij waarschijnlijk nog veel slinkser zijn dan uw karakter. De bedoelingen en intenties zijn meestal goed, maar het komt allemaal niet echt over. Er zal dan ook een persiflagekarakter in het spel aanwezig zijn, zodat u ten allen tijde het officiële karakter kan afleggen en doorspelen met de ludieke versie van je persoon, kwestie dat je toch nog plezier beleeft aan het spel.
5) de prinses : de grote bedragen zijn ondertussen de deur uit, u moet het met héél wat minder stellen en gaat dan ook best de emotionele toer op. U probeert de harten van het volk te veroveren en charmant te wezen, waarin u ook meestal wel slaagt. Vrijwilligerswerk en aandacht voor levensbelangrijke organisaties zorgen dat u verdienstelijk zal eindigen in dit spel. Maar om een gooi naar de overwinning te doen, kan u enkel proberen te zorgen voor een hele hoop kindergeld en bijhorende aftroggeling van geld bij bovenstaande karakters door middel van verjaardagen, nieuwjaarsbrieven, kerstcadeautjes, ... .
6) de kleine prins : dit karakter wordt met het spel meegeleverd als goodie, een extraatje. Het spel is perfect speelbaar zonder dit personage, maar indien u het gebruikt, zal uw spel zeker meer kleur krijgen. Snelle wagens, rake klappen, het mondaine leven ten top. Het brengt dat extra pigment met zich mee, maar diegene die dit karakter kiest, zal waarschijnlijk een vogel voor de kat zijn qua zelf overwinnen. Als "kingmaker" lijkt me deze rol wel zeer interessant, want u kan echt iedereen van de koninklijke familie laten wankelen en van zijn troon doen donderen (als u niet oppast ook jezelf).
Of dit spelsysteem nu echt slaagkansen zal gaan hebben, daar heb ik nog wel mijn bedenkingen bij. Wat als men bepaalde dotaties bevriest? Dan lijkt het me erg moeilijk om zelfs nog maar van start te gaan. Misschien moet ik er maar eens mee bij een uitgever gaan aankloppen, je weet nooit of het aanslaat. Uiteraard staan we steeds open voor bedenkingen en vormen van opbouwende kritiek om dit systeem te verfijnen.
ps : Elke gelijkenis uit de realiteit met bovenstaande personages en situaties berusten op louter toeval.
Een tijdje geleden zag ik op het nieuws de cijfers van onze koninklijke dotaties. Na enkele keren diep geslikt te hebben waren ze weeral uit mijn gedachten verdwenen, maar blijkbaar toch nog ergens achteraan in mijn geheugen blijven steken. Zeker in deze tijden van crisis, inleveren, langer werken, belastingen op de belastingen ... leek me dit allemaal zo onwezenlijk. De ludonaut in mezelf ging natuurlijk een stapje verder en begon eens na te denken over het speelse karakter dat er in dit systeem misschien toch in zit.
Stel nu eens dat we de koninklijke dotaties als spelmechanisme zouden gaan gebruiken. Een resem van ideeën en losse gedachten schoten me onmiddellijk door het hoofd en ik geef ze u hier dan ook graag even mee. Het spelprincipe is opgebouwd rond karakterkeuzes. Deze keuze aan het begin van het spel zal uw tactiek voor de rest van het spel bepalen en er ook voor zorgen dat u andere overwinningscondities nastreeft.
Uw startdotatie zal dan ook afhangen van uw karakterkeuze, zoals hieronder beschreven :
1) de koning : u krijgt de grootste dotatie en zonder ongelukken en grote uitgaven zal u het spel dan ook winnen op hoeveelheid geld. Uitgaven zal u behendig weten om te zetten in voordelen in nature en uitspelen van uw koninklijke rol. Giften en geschenken dient u telkens in dank aan te nemen en met de glimlach bij uw kapitaal te voegen. Daar uw voorvaderen hun centen nog moesten steken in landsverdediging, oorlogvoering en uitbreiding en uitbouw van het koninkrijk, kan u op uw lauweren rusten. Wegens een recente variant gaat u echter wel de mogelijkheid krijgen om uw persoonlijke eigendommen en domeinen te onderhouden (dit gebeurde in vorige versies nog met overheidsgeld). Vraag is natuurlijk wel of u dit op uw oude dag nog ziet zitten, of u dit liever aan uw opvolgers overlaat ... als die er nog komen.
2) de koningin : een iets kleinere dotatie als de koning, maar u ontsnapt wel aan enkele plichtplegingen die bovenstaande wel dient te vervullen. Drie maal tijdens het spel een boodschap aan het volk richten is u misschien niet gegeven. U gaat veel leper te werk moeten gaan. Als sterke vrouw achter de koning probeert u hem op een slinkse manier elk jaar een folieke te laten doen, zoals daar bijvoorbeeld zijn, de aankoop van een jacht, een Harley Davidson of één of andere villa in Toscane. Ongetwijfeld dient u ook een deel van uw budget te spenderen aan liquide middelen zodat u deze toch kan recupereren naar het einde van het spel toe, want u heeft natuurlijk wel een gat in uw hand als het aankomt op kledij, schoenen en accessoires.
3) de oud-koningin : de grootste verrassing in het spel, u krijgt een belachelijk hoge dotatie voor ... wel ... niets te doen eigenlijk. Een deel hiervan gaat u moeten spenderen aan haarlak, maar het overige deel staat redelijk safe op uw bankrekening. Deze rol houdt wel wat risico's in, want telkens u aan de beurt komt, dient u een waarzeggerskaart te trekken. Deze zal u vertellen wanneer u dit spel weer zal sterven. Het is dan ook aan u om te blijven ademen zolang het spel duurt. Slaagt u hierin, dan bent u ongetwijfeld de winnaar.
4) de grote prins : het kneusje van de bende, met toch nog een mooie startdotatie. U zal een creatieve manier moeten vinden om uw weg naar de troon te vinden. Samenspannen met de koningin of oud-koningin lijkt me een optie, maar is ook gevaarlijk daar zij waarschijnlijk nog veel slinkser zijn dan uw karakter. De bedoelingen en intenties zijn meestal goed, maar het komt allemaal niet echt over. Er zal dan ook een persiflagekarakter in het spel aanwezig zijn, zodat u ten allen tijde het officiële karakter kan afleggen en doorspelen met de ludieke versie van je persoon, kwestie dat je toch nog plezier beleeft aan het spel.
5) de prinses : de grote bedragen zijn ondertussen de deur uit, u moet het met héél wat minder stellen en gaat dan ook best de emotionele toer op. U probeert de harten van het volk te veroveren en charmant te wezen, waarin u ook meestal wel slaagt. Vrijwilligerswerk en aandacht voor levensbelangrijke organisaties zorgen dat u verdienstelijk zal eindigen in dit spel. Maar om een gooi naar de overwinning te doen, kan u enkel proberen te zorgen voor een hele hoop kindergeld en bijhorende aftroggeling van geld bij bovenstaande karakters door middel van verjaardagen, nieuwjaarsbrieven, kerstcadeautjes, ... .
6) de kleine prins : dit karakter wordt met het spel meegeleverd als goodie, een extraatje. Het spel is perfect speelbaar zonder dit personage, maar indien u het gebruikt, zal uw spel zeker meer kleur krijgen. Snelle wagens, rake klappen, het mondaine leven ten top. Het brengt dat extra pigment met zich mee, maar diegene die dit karakter kiest, zal waarschijnlijk een vogel voor de kat zijn qua zelf overwinnen. Als "kingmaker" lijkt me deze rol wel zeer interessant, want u kan echt iedereen van de koninklijke familie laten wankelen en van zijn troon doen donderen (als u niet oppast ook jezelf).
Of dit spelsysteem nu echt slaagkansen zal gaan hebben, daar heb ik nog wel mijn bedenkingen bij. Wat als men bepaalde dotaties bevriest? Dan lijkt het me erg moeilijk om zelfs nog maar van start te gaan. Misschien moet ik er maar eens mee bij een uitgever gaan aankloppen, je weet nooit of het aanslaat. Uiteraard staan we steeds open voor bedenkingen en vormen van opbouwende kritiek om dit systeem te verfijnen.
ps : Elke gelijkenis uit de realiteit met bovenstaande personages en situaties berusten op louter toeval.
woensdag 4 januari 2012
De prijs der prijzen!
Een heel jaar door worden we overstelpt door allerhande spellenprijzen. Spiel des Jahres, Speelgoed en Spel van het jaar (in alle mogelijke leeftijdscategorieën), Jogo do Ano, As d'Or, Deutscher Spiele Preis, Spiel der Spiele, De Gouden Ludo, de Golden Geek Awards, ... en mijn oprechte excuses als ik er hier nog enkele (ongetwijfeld) vergeet.
Vaak trekt éénzelfde spel het laken naar zich toe. Af en toe is de stemming eerder politiek of nationaal getint of getuigt het gewoon van slechte smaak, maar desalniettemin staan de vaste waarden steevast in de top 5. Het zal u niet verbazen dat 7 Wonders de grote slokop was dit jaar. Zonder meer het spel dat zowel als familiespel en als "kenners"-spel goed uit de verf komt. Of ik me tot deze laatste categorie, die van de kenners, mag rekenen, daar ga ik me nog van distantiëren. Feit is wel dat ik héél wat spellen speel en op die manier toch een redelijk zicht krijg op de spellen die algemeen aanslaan in clubverband en daarbuiten.
In Nederland ging de prijs dan weer, niet onverwacht naar een (Nederlands) spel, Hanzesteden. Hoewel het eigenlijk Duits is en al een jaartje oud, maar dit jaar uitgegeven door 999 games, kwam het toch als een redelijke verrassing uit de bus. Zeker geen slecht spel, verre van, maar onze (Belgische) trots 7 Wonders schat ik persoonlijk toch nog net even ietsje hoger in. Na een vol jaar wachten is er ook eindelijk een Nederlandstalige versie van dit al-bij-al taalonafhankelijke spel verschenen. U krijgt met andere woorden nu ook standaard de Nederlandstalige spelregels bij in uw doos gestopt. Thumbs up voor Repos en Asmodée. Als ook Pearl games deze weg nu wil inslaan, dan zijn we goed bezig.
Ik zou u ook nog een ellenlang overzicht kunnen geven van alle mogelijke awards die het afgelopen jaar zijn uitgedeeld, maar hiermee ga ik u zeker niet vervelen. Ik wil wel even uw aandacht vestigen op de eerste "awards" van het nieuwe jaar. Deze prijzen schat ik véél hoger in dan alle voorgaande samen. Reken daar nog bij dat er steeds een kritische en zeer goed gefundeerde mening achter elke prijs schuil gaat en dit alles gekruid is met sierlijke woorden uit een vloeiende pen, dan kan u niet anders dan zitten te watertanden op het moment suprême.
Waar gaat u als de bliksem naartoe surfen, nadat u een bezoekje bracht aan onze spellenderwijs-blog de komende dagen? Wel, u mag voor mijn part de bezoekersteller van de de tafel plakt!-blog laten ontploffen. Aan deze fantastische reeks van awards gaat u uw hartje kunnen ophalen, snel gelezen, net voldoende als tussendoortje ... en steeds met een glimlach op uw gezicht. Al hetgene dat ik probeer te bereiken met dit nietig blogje wordt daar dag na dag te grabbel gegooid voor de ganse digitale wereld. Op de knieën, diepe buiging en tonnen van respect voor de grootmeester-der-spelend-toetsenbord hemzelve. Of we zelf een award halen dit jaar, dat wordt nog koffiedik kijken, maar hoop doet leven of in ons geval ... spelen.
Yours truly,
ADC
Vaak trekt éénzelfde spel het laken naar zich toe. Af en toe is de stemming eerder politiek of nationaal getint of getuigt het gewoon van slechte smaak, maar desalniettemin staan de vaste waarden steevast in de top 5. Het zal u niet verbazen dat 7 Wonders de grote slokop was dit jaar. Zonder meer het spel dat zowel als familiespel en als "kenners"-spel goed uit de verf komt. Of ik me tot deze laatste categorie, die van de kenners, mag rekenen, daar ga ik me nog van distantiëren. Feit is wel dat ik héél wat spellen speel en op die manier toch een redelijk zicht krijg op de spellen die algemeen aanslaan in clubverband en daarbuiten.
In Nederland ging de prijs dan weer, niet onverwacht naar een (Nederlands) spel, Hanzesteden. Hoewel het eigenlijk Duits is en al een jaartje oud, maar dit jaar uitgegeven door 999 games, kwam het toch als een redelijke verrassing uit de bus. Zeker geen slecht spel, verre van, maar onze (Belgische) trots 7 Wonders schat ik persoonlijk toch nog net even ietsje hoger in. Na een vol jaar wachten is er ook eindelijk een Nederlandstalige versie van dit al-bij-al taalonafhankelijke spel verschenen. U krijgt met andere woorden nu ook standaard de Nederlandstalige spelregels bij in uw doos gestopt. Thumbs up voor Repos en Asmodée. Als ook Pearl games deze weg nu wil inslaan, dan zijn we goed bezig.
Ik zou u ook nog een ellenlang overzicht kunnen geven van alle mogelijke awards die het afgelopen jaar zijn uitgedeeld, maar hiermee ga ik u zeker niet vervelen. Ik wil wel even uw aandacht vestigen op de eerste "awards" van het nieuwe jaar. Deze prijzen schat ik véél hoger in dan alle voorgaande samen. Reken daar nog bij dat er steeds een kritische en zeer goed gefundeerde mening achter elke prijs schuil gaat en dit alles gekruid is met sierlijke woorden uit een vloeiende pen, dan kan u niet anders dan zitten te watertanden op het moment suprême.
Waar gaat u als de bliksem naartoe surfen, nadat u een bezoekje bracht aan onze spellenderwijs-blog de komende dagen? Wel, u mag voor mijn part de bezoekersteller van de de tafel plakt!-blog laten ontploffen. Aan deze fantastische reeks van awards gaat u uw hartje kunnen ophalen, snel gelezen, net voldoende als tussendoortje ... en steeds met een glimlach op uw gezicht. Al hetgene dat ik probeer te bereiken met dit nietig blogje wordt daar dag na dag te grabbel gegooid voor de ganse digitale wereld. Op de knieën, diepe buiging en tonnen van respect voor de grootmeester-der-spelend-toetsenbord hemzelve. Of we zelf een award halen dit jaar, dat wordt nog koffiedik kijken, maar hoop doet leven of in ons geval ... spelen.
Yours truly,
ADC
zaterdag 31 december 2011
De wondere wereld van Kamiel
Vandaag, exact een week geleden heeft er een ingrijpende gebeurtenis ons leven totaal overhoop gegooid. De aankoop van een klein wonder dat sindsdien op deze grote wereld rondloopt onder de naam "Kamiel". Na het bekomen van de eerste emoties, het stilaan dichtgroeien van de fontanellen en het heen-en-weer-gerij naar het moederhuis, hebben we ons rustig kunnen settelen in ons eigen huisje.
Toegegeven, de eerste dagen was het een mesthoop, je moet voor alles terug een nieuwe plaats gaan zoeken. Een verzorgingskussen hier, een park daar, de kinderkamer nog snel van alle details voorzien. Leuk werk allemaal, dat is zeker waar, maar het mooiste zijn die momenten van rust : net na een verse pamper en een topgerechtje uit de mooist mogelijke verpakking, een moment van gelukzaligheid, een windje in de pamper en een geeuw er bovenop.
Qua recensent moet ik bij deze aankoop toch wel enkele kritische bedenkingen formuleren. Laat ons beginnen met een pluim voor het uitzicht. Het artwork ziet er werkelijk fantastisch uit, de uitgevers hebben kosten noch moeite gespaard om het product van alle toeters en bellen te voorzien. Het is zonder méér één van de mooiste hebbedingetjes die dit jaar op de markt verschenen is (maar ja, eigen kind schoon kind zeker). Daarnaast ervaren we ook een vlotte, redelijk eenvoudige omgang en verzorging, waarbij alles zichzelf wel zo'n beetje uitwijst. Het feit dat er geen handleiding is voorzien, wegens te veel personalisatie-mogelijkheden met alle mogelijke opties, stoort inzake dit kindje totaal niet.
Qua inzicht en doorzettingsvermogen wordt er wel wat verwacht van de eigenaars. Het verschonen der pamper of de nachtelijke versnaperingen die in het contract van de baby zijn opgenomen, neem je er met de nodige kleine oogjes met plezier bij (voorlopig toch nog :-) ). Of er enige tactiek of strategie bestaat om alles naar je hand te zetten, daarvoor is het nu nog wat te vroeg. Dit zal nog moeten blijken, nadat we meer ervaring hebben opgedaan. Zeker is al wel, dat dit onmogelijk de stempel "broken" zal dragen. Er is geen éénduidige en ultieme manier om zeker te zijn van een overwinning. Over het einde van deze onderneming wordt er ook niet gesproken, waarschijnlijk eindigt dit avontuur nooit, daarom zou ik ook graag willen afsluiten met een quote uit spellenland die zéér toepasselijk is : "When playing a game, the goal is to win, but it is the goal that is important, not the winning." (met dank aan Reiner Knizia)
Toegegeven, de eerste dagen was het een mesthoop, je moet voor alles terug een nieuwe plaats gaan zoeken. Een verzorgingskussen hier, een park daar, de kinderkamer nog snel van alle details voorzien. Leuk werk allemaal, dat is zeker waar, maar het mooiste zijn die momenten van rust : net na een verse pamper en een topgerechtje uit de mooist mogelijke verpakking, een moment van gelukzaligheid, een windje in de pamper en een geeuw er bovenop.
Qua recensent moet ik bij deze aankoop toch wel enkele kritische bedenkingen formuleren. Laat ons beginnen met een pluim voor het uitzicht. Het artwork ziet er werkelijk fantastisch uit, de uitgevers hebben kosten noch moeite gespaard om het product van alle toeters en bellen te voorzien. Het is zonder méér één van de mooiste hebbedingetjes die dit jaar op de markt verschenen is (maar ja, eigen kind schoon kind zeker). Daarnaast ervaren we ook een vlotte, redelijk eenvoudige omgang en verzorging, waarbij alles zichzelf wel zo'n beetje uitwijst. Het feit dat er geen handleiding is voorzien, wegens te veel personalisatie-mogelijkheden met alle mogelijke opties, stoort inzake dit kindje totaal niet.
Qua inzicht en doorzettingsvermogen wordt er wel wat verwacht van de eigenaars. Het verschonen der pamper of de nachtelijke versnaperingen die in het contract van de baby zijn opgenomen, neem je er met de nodige kleine oogjes met plezier bij (voorlopig toch nog :-) ). Of er enige tactiek of strategie bestaat om alles naar je hand te zetten, daarvoor is het nu nog wat te vroeg. Dit zal nog moeten blijken, nadat we meer ervaring hebben opgedaan. Zeker is al wel, dat dit onmogelijk de stempel "broken" zal dragen. Er is geen éénduidige en ultieme manier om zeker te zijn van een overwinning. Over het einde van deze onderneming wordt er ook niet gesproken, waarschijnlijk eindigt dit avontuur nooit, daarom zou ik ook graag willen afsluiten met een quote uit spellenland die zéér toepasselijk is : "When playing a game, the goal is to win, but it is the goal that is important, not the winning." (met dank aan Reiner Knizia)
woensdag 21 december 2011
Ai Se Eu Te Pego
Misschien zegt bovenstaande titel u totaal niets ... wel, goed voor u. Ik ben er jammerlijk genoeg al helemaal van in de ban, erger dan van die éne ring zelfs. Ter verduidelijking geef ik u graag even mee dat het hier draait om de titel van een liedje dat op dit moment de Big Hit is bij MNM. Het kreeg de nodige media-aandacht doordat de bijpassende danspasjes vakkundig werden uitgevoerd door Ronaldo en Neymar (geen pannenkoeken in de voetbalwereld voor de leken). Aan een vertaling zou ik me beter niet wagen, maar de vloeiende heupzwiep met arm-trek-sleur-beweging laat weinig aan de verbeelding over. Ik heb me er persoonlijk al aan gewaagd, gelukkig voor iedereen die dit leest, is dit dan ook geen videoblog. 't Zou echt geen zicht zijn.
"Ai se eu te pego" ofte "Ik ga u pakken", wel het heeft me volledig gepakt moet ik zeggen. Een ganse dag met dat deuntje in je hoofd, 't is om er groen met purper bollekes van te worden. En als het even lijkt verdwenen ... wat doet een mens dan als hij thuis komt? De radio opzetten en het eerste wat je hoort ... jawel! Leuk liedje, laat daar geen twijfel over bestaan, anders zou het ook geen big hit worden natuurlijk. Maar het brengt me wel naadloos bij een fenomeen dat ons allen wel eens treft. Wat zijn zoal zaken die jou weten te pakken, wat blijft er maar in je hoofd rondspoken, uren nadat je de openbaring hebt mogen beleven?
Op filmgebied begin ik alvast te dromen, want er komt stilaan schot in de zaak bij Peter Jackson's "The Hobbit". Een voorafgaand verhaal van dat kleine, nietige, driedelige verhaal over dat éne ringetje, waarover ik het al had. Die beelden blijven voor eeuwig op ons aller netvlies gebrand en dat zal met deze nieuwe prent zeker niet anders zijn. Alleen dat trilogie-gedoe, daar kon ik mij aan storen. Een jaar wachten op het vervolg, 't was veel erger dan de gemiddelde seizoensfinale van pakweg Thuis of Familie, want die gaan na de vakantie gewoon door. Nachten heb ik wakker gelegen over hoe het Sam en Frodo zou vergaan, daar zo ver van huis. Dagen heb ik rondgedwaald in de Katholieke Hogeschool Kempen, me in Middle Earth wanend. 't Kroop gewoon in't koppeke mijnheer.
Ook in spellenland is het al niet veel anders. Pas enkele uren na het gestoei met kartonnen fiches, houten meeples en blokjes, miniatuurtjes uit poly-ethyleen, ... dan dringt het tot me door. Alea iacta est ... de teerling is geworpen, vaak een roemloze nederlaag ... af en toe een klinkende overwinning, maar dat is bijkomstig. Het gaat al lang niet meer over winst of verlies in mijn cortex, het gaat om de beleving. Een beleving die je aanzet om over iets wakker te liggen, die je pusht om een positieve recensie te schrijven op een totaal onbelangrijke spellenblog, die je oproept om het fenomeen zo snel mogelijk nog eens over te doen.
Vaak loopt deze herkansing af op een sisser, liefde op het eerste gezicht eindigt ook niet altijd met rozengeur en maneschijn. Misschien was het toch niet exact wat je ervan verwachtte, maar zorgden de omstandigheden en de flow van het moment voor zo'n "breinkietelaar". (bij deze solliciteer ik dan ook al maar voor het woord van 2012, want als torenpoepen en stoeproken het kunnen halen, dan kan deze het zeker).
Maar af en toe, als de maan en de sterren juist staan en de neuronen een vlekkeloze verbinding hebben, dan weet je dat het goed zit, dan heb je een pareltje in je handen. Een encefalogram zou misschien een concrete, wetenschappelijk uitleg kunnen geven aan het fenomeen dat ik hier probeer te beschrijven, maar ik twijfel eraan. Een gevoel kan je dan ook niet wetenschappelijk onderbouwen, je kan het enkel kracht bijzetten met een ondersteunend deuntje. Wat dacht u van "Ai se eu te pego"?
"Ai se eu te pego" ofte "Ik ga u pakken", wel het heeft me volledig gepakt moet ik zeggen. Een ganse dag met dat deuntje in je hoofd, 't is om er groen met purper bollekes van te worden. En als het even lijkt verdwenen ... wat doet een mens dan als hij thuis komt? De radio opzetten en het eerste wat je hoort ... jawel! Leuk liedje, laat daar geen twijfel over bestaan, anders zou het ook geen big hit worden natuurlijk. Maar het brengt me wel naadloos bij een fenomeen dat ons allen wel eens treft. Wat zijn zoal zaken die jou weten te pakken, wat blijft er maar in je hoofd rondspoken, uren nadat je de openbaring hebt mogen beleven?
Op filmgebied begin ik alvast te dromen, want er komt stilaan schot in de zaak bij Peter Jackson's "The Hobbit". Een voorafgaand verhaal van dat kleine, nietige, driedelige verhaal over dat éne ringetje, waarover ik het al had. Die beelden blijven voor eeuwig op ons aller netvlies gebrand en dat zal met deze nieuwe prent zeker niet anders zijn. Alleen dat trilogie-gedoe, daar kon ik mij aan storen. Een jaar wachten op het vervolg, 't was veel erger dan de gemiddelde seizoensfinale van pakweg Thuis of Familie, want die gaan na de vakantie gewoon door. Nachten heb ik wakker gelegen over hoe het Sam en Frodo zou vergaan, daar zo ver van huis. Dagen heb ik rondgedwaald in de Katholieke Hogeschool Kempen, me in Middle Earth wanend. 't Kroop gewoon in't koppeke mijnheer.
Ook in spellenland is het al niet veel anders. Pas enkele uren na het gestoei met kartonnen fiches, houten meeples en blokjes, miniatuurtjes uit poly-ethyleen, ... dan dringt het tot me door. Alea iacta est ... de teerling is geworpen, vaak een roemloze nederlaag ... af en toe een klinkende overwinning, maar dat is bijkomstig. Het gaat al lang niet meer over winst of verlies in mijn cortex, het gaat om de beleving. Een beleving die je aanzet om over iets wakker te liggen, die je pusht om een positieve recensie te schrijven op een totaal onbelangrijke spellenblog, die je oproept om het fenomeen zo snel mogelijk nog eens over te doen.
Vaak loopt deze herkansing af op een sisser, liefde op het eerste gezicht eindigt ook niet altijd met rozengeur en maneschijn. Misschien was het toch niet exact wat je ervan verwachtte, maar zorgden de omstandigheden en de flow van het moment voor zo'n "breinkietelaar". (bij deze solliciteer ik dan ook al maar voor het woord van 2012, want als torenpoepen en stoeproken het kunnen halen, dan kan deze het zeker).
Maar af en toe, als de maan en de sterren juist staan en de neuronen een vlekkeloze verbinding hebben, dan weet je dat het goed zit, dan heb je een pareltje in je handen. Een encefalogram zou misschien een concrete, wetenschappelijk uitleg kunnen geven aan het fenomeen dat ik hier probeer te beschrijven, maar ik twijfel eraan. Een gevoel kan je dan ook niet wetenschappelijk onderbouwen, je kan het enkel kracht bijzetten met een ondersteunend deuntje. Wat dacht u van "Ai se eu te pego"?
vrijdag 16 december 2011
Relativiteitstheorie
Het einde van het jaar komt stilaan in zicht, de hoogste tijd dus om een balans op te maken van het afgelopen speeljaar. Ik ga u dan ook enkele getallen naar het hoofd gooien, totaal overbodig, nietszeggend, maar misschien wel interessant om eens bij te reflecteren en na te denken over de toekomst.
Een toekomst die er sowieso héél anders gaat uitzien voor mij persoonlijk. Een aanstaand vaderschap, daar ga je niet al te licht over, life is more than a game, weet u wel. Ik sta er af en toe al een keertje bij stil, maar echt doordringen doet het nog niet. Maar net zoals de overvloedige neerslag die binnensluipt in de gemiddelde kelder in Vlaanderen dezer dagen, begint het bij mij toch ook stilaan te dagen. 24 december, die datum staat niet enkel in ons aller geheugen gegrift als zijnde de avond dat Maria en Jozef een stal zochten in Betlehem, maar ook het moment waarop mijn vriendin en ik samen een kribbe klaarmaken om een mooi geschenk te mogen ontvangen. Experten, gynaecologen hebben me echter al wel verteld dat bevallingen geen exacte wetenschap zijn en dat er toch rekening dient gehouden te worden met een afwijking van 3,2 % . U kan het dus gerust vergelijken met éénder welke Essen-release dit jaar. De beloofde 1000 exemplaren bleken er uiteindelijk 927 te zijn en wil het nu net lukken dat u bij die laatste 73 zit. Ach ja, dit alles is natuurlijk erg relatief. Een portie geduld, minder dan 2 maanden om precies te zijn en u kan het gewenste kleinood onder uw kerstboom leggen.
Of wij ons kleinood onder de boom zullen leggen, dat valt dus nog af te wachten. De kribbe staat alvast klaar, de kamer is ingericht, de lichtjes schitteren en een heleboel engeltjes (of zijn het vlindertjes?) kijken erop neer. Ze waarschuwden mij ook al dat de kerstballen ook niet echt veilig meer zullen zijn de komende jaren, maar dat nemen we er graag bij. Inleveren aan speeltijd, dat zou me lastiger vallen waarschijnlijk. Dit jaar staat de spellenteller op 334, waarvan vier spellen die meer dan 10 keer op tafel verschenen. Het zal u misschien niet verbazen dat dit King of Tokyo, 7 Wonders, Zombie dice en Perudo zijn, maar ook de rest van de lijst is impressionant. U kan hem ten allen tijde gaan bekijken op BGG, maar ik ga er u hier niet lastig mee vallen.
334 spellen, dat wil zeggen dat we bijna één spel per dag speelden, maar ook dit is natuurlijk weer erg relatief. Velen werden gebundeld in de talloze spellenavonden, speeldagen en gezellige samenkomsten met vrienden. Hiervoor ben ik in deze kerstperiode het meeste dankbaar. Een gezelschapsspel is enkel gezellig in goed gezelschap ... en hiermee, beste lezer, ben ik mee begiftigd. Dank u wel, lieve speelvrienden, dank je wel dat jullie samen met mij op pad gaan, dank je wel dat jullie mij af en toe véél te vaak de overwinning cadeau doen, dank je wel voor elk fijn speelmoment in 2011 ... ik hoop dat we op hetzelfde elan kunnen doorgaan in het nieuwe jaar.
Of er drie koningen geschenken zullen brengen, dat weet ik niet. Uwe, Wolfgang en Stefan zijn ook zo druk bezet de laatste maanden. De herders Matthias, Antoine, Bruno, Alf of Friedemann, die mogen ook zeker langskomen tijdens het feestdis. Een feestdis dat in alle relativiteit niet zo omvangrijk zal zijn. Plannen maken, is deze laatste dagen erg moeilijk, veel in huis halen is dan ook taboe. Een doosje "kinnekeskak" is dan weer wel op z'n plaats, dus hieraan mag u zich bij een bezoekje zeker verwachten ... Het beloven alleszins drukke tijden te worden, druk ... maar héél erg fijn. Voor ons zal de komende kerstperiode iets zeer speciaals zijn, wij kijken zonder meer uit naar 2012. En hopelijk droomt u allen met ons mee ... want af en toe is relativiteit niet te relativeren ... als u me begrijpt wat ik bedoel.
Prettige feestdagen en een fantastisch en speels 2012 gewenst !
Een toekomst die er sowieso héél anders gaat uitzien voor mij persoonlijk. Een aanstaand vaderschap, daar ga je niet al te licht over, life is more than a game, weet u wel. Ik sta er af en toe al een keertje bij stil, maar echt doordringen doet het nog niet. Maar net zoals de overvloedige neerslag die binnensluipt in de gemiddelde kelder in Vlaanderen dezer dagen, begint het bij mij toch ook stilaan te dagen. 24 december, die datum staat niet enkel in ons aller geheugen gegrift als zijnde de avond dat Maria en Jozef een stal zochten in Betlehem, maar ook het moment waarop mijn vriendin en ik samen een kribbe klaarmaken om een mooi geschenk te mogen ontvangen. Experten, gynaecologen hebben me echter al wel verteld dat bevallingen geen exacte wetenschap zijn en dat er toch rekening dient gehouden te worden met een afwijking van 3,2 % . U kan het dus gerust vergelijken met éénder welke Essen-release dit jaar. De beloofde 1000 exemplaren bleken er uiteindelijk 927 te zijn en wil het nu net lukken dat u bij die laatste 73 zit. Ach ja, dit alles is natuurlijk erg relatief. Een portie geduld, minder dan 2 maanden om precies te zijn en u kan het gewenste kleinood onder uw kerstboom leggen.
Of wij ons kleinood onder de boom zullen leggen, dat valt dus nog af te wachten. De kribbe staat alvast klaar, de kamer is ingericht, de lichtjes schitteren en een heleboel engeltjes (of zijn het vlindertjes?) kijken erop neer. Ze waarschuwden mij ook al dat de kerstballen ook niet echt veilig meer zullen zijn de komende jaren, maar dat nemen we er graag bij. Inleveren aan speeltijd, dat zou me lastiger vallen waarschijnlijk. Dit jaar staat de spellenteller op 334, waarvan vier spellen die meer dan 10 keer op tafel verschenen. Het zal u misschien niet verbazen dat dit King of Tokyo, 7 Wonders, Zombie dice en Perudo zijn, maar ook de rest van de lijst is impressionant. U kan hem ten allen tijde gaan bekijken op BGG, maar ik ga er u hier niet lastig mee vallen.
334 spellen, dat wil zeggen dat we bijna één spel per dag speelden, maar ook dit is natuurlijk weer erg relatief. Velen werden gebundeld in de talloze spellenavonden, speeldagen en gezellige samenkomsten met vrienden. Hiervoor ben ik in deze kerstperiode het meeste dankbaar. Een gezelschapsspel is enkel gezellig in goed gezelschap ... en hiermee, beste lezer, ben ik mee begiftigd. Dank u wel, lieve speelvrienden, dank je wel dat jullie samen met mij op pad gaan, dank je wel dat jullie mij af en toe véél te vaak de overwinning cadeau doen, dank je wel voor elk fijn speelmoment in 2011 ... ik hoop dat we op hetzelfde elan kunnen doorgaan in het nieuwe jaar.
Of er drie koningen geschenken zullen brengen, dat weet ik niet. Uwe, Wolfgang en Stefan zijn ook zo druk bezet de laatste maanden. De herders Matthias, Antoine, Bruno, Alf of Friedemann, die mogen ook zeker langskomen tijdens het feestdis. Een feestdis dat in alle relativiteit niet zo omvangrijk zal zijn. Plannen maken, is deze laatste dagen erg moeilijk, veel in huis halen is dan ook taboe. Een doosje "kinnekeskak" is dan weer wel op z'n plaats, dus hieraan mag u zich bij een bezoekje zeker verwachten ... Het beloven alleszins drukke tijden te worden, druk ... maar héél erg fijn. Voor ons zal de komende kerstperiode iets zeer speciaals zijn, wij kijken zonder meer uit naar 2012. En hopelijk droomt u allen met ons mee ... want af en toe is relativiteit niet te relativeren ... als u me begrijpt wat ik bedoel.
Prettige feestdagen en een fantastisch en speels 2012 gewenst !
Abonneren op:
Posts (Atom)